Categorie: Flarden

Binnenkort weer terug naar school. Voor kinderen en jongeren vaak een nieuwe groep en voor kinderen die naar de brugklas gaan een hele nieuwe school. Hoe spannend dat kan zijn is te horen in hoe jongeren praten over school.
Dit zijn flarden van gesprekken tussen jongeren die ik hoor wanneer ik door de stad loop, op een terras zit, in het bos wandel, bij het stoplicht sta, in het zwembad ben enzovoort. Die korte fragmenten spreken tot mijn verbeelding. Achter zo’n korte dialoog ligt een hele wereld verborgen.
Ben ik een luistervink? Ja zeker!

Pauze

“Je hebt dan een mentor. Niet meer een juf of meester. Je hebt een heleboel leraren maar die mentor is zeg maar je juf.” Een meisje van een jaar of elf met rood haar en veel sproeten zit op een muurtje. Naast haar zit een jongetje, een stukje jonger ook met rood haar en sproetjes.
”In groep zeven krijgen we een meester.” Het jongetje graaft diep in de snoepzak die ze zo te zien delen.
“Op de middelbare is alles anders”, zegt zijn zus.
“Weet ik toch. Kijk er zat toch nog een smurf in.” Hij houdt een knalblauw snoepje omhoog.
“Het is meer volwassen, zeg maar”, weet het meisje. “Geen speelkwartier maar pauze.”
“Mijn tong is blauw.” Het jongetje steekt zijn tong uit. “Kun je niet meer spelen.”
“Nee”, zegt ze.
“Wat doe je dan?” vraagt haar broertje.
“Kom”, zegt het meisje, “we gaan.”

Catering

Twee meisjes zitten op een bankje voor de snackbar en eten een ijsje.
“Geen overblijfmoeder meer. Wil je je brood weggooien dan kan dat gewoon”, zegt het meisje met het softijsje.
“Ze hebben catering in de aula”, weet het andere meisje dat een raketje eet. “Wel alleen gezonde dingen”.
“Hebben ze op die school waar Marian naar toe gaat wel”, zegt het softijsje.
“Ja, kroketten en frikandellen en alles”, zegt het raketje. “IJsjes.”
“Ze heeft het de hele tijd over de catering daar.” Het ijsje begint te druipen. Het meisje veegt met een servetje langs haar kin en langs het hoorntje van het ijsje.
 “Alsof dat belangrijk is”, zegt het raketje jaloers.

Agenda

“Ik had vroeger een Rayan-agenda”, verzucht een vrouw in de kantoorboekhandel.” Die stond vól met de vriendjes die ik had, met plukjes haar erin geplakt van mijn vriendinnen. Ze legt een stapeltje Leitz-mapjes op de toonbank. “O, en met bioscoopkaartjes en met plaatjes uit de Hitkrant geknipt.”
“Nou,” vraagt de verkoopmedewerker, ”heeft u een zoon of een dochter?”
“Een zoon”, zegt de vrouw.
“Maar dan heb ik de Fortnite-agenda. Die verkoop ik heel veel”, zegt de man.
“De school heeft zelf een agenda”, de vrouw haalt haar schouders op en trekt een vies gezicht. “Een plánner.”

KlassenKlets:

Wat denken jongeren over heel uiteenlopende onderwerpen?
Wat gebeurt er wanneer ze vragen gaan beantwoorden die niet zo voor de hand liggen?

Door het hele jaar heen is het van belang om de dynamiek in een groep positief te beïnvloeden. Om een fijne sfeer te creëren, om de onderlinge band te versterken en het gevoel van saamhorigheid te vergroten zijn kennismakingsactiviteiten nuttig en nodig.
Met KlassenKlets doe je dat op een speelse, laagdrempelige manier.

KlassenKlets bestaat uit kaartjes met vragen die je op verschillende manieren in de klas kunt gebruiken. Het is ook in te zetten als een bordspel. Hoe dat werkt en meer info zie:

KlassenKlets

Vakantie is voor iedereen anders. Voor de een is het onthaasten voor de ander is het ondernemen en nieuwe perspectieven ontdekken.
Voor ouders is het soms moeilijk om te bepalen hoe de vakantie in te vullen als kinderen opgroeien. Moeten ze mee. Mogen met vrienden op vakantie. Mag de verkering mee.
Of mogen ze alleen thuisblijven.

Grasmaaier

Voor het raam bij Starbucks zitten twee jongens: een in een polo, een met een wit loshangend overhemd achter een laptop.
“Appje van mijn vader: hij heeft geprobeerd de grasmaaier aan te zetten”, zegt de polo.
“Hij zit toch in Amerika?” vraagt het overhemd.
“Ja”, zegt de polo terwijl hij zijn telefoon weglegt.
“Hoezo zet hij vanuit Amerika zijn grasmaaier híer aan?” De andere jongen is hogelijk verbaasd.
“Het is zo’n robotding”, legt de polo uit, “nou moet ik dat hele klereneind naar zijn huis om te kijken of ie het doet. Ik heb toch vakantie.”
Hij schudt zijn hoofd. “Alleen omdat hij het zelf niet goed kan zien op de beelden van de bewakingscamera.”

Drie weken

“In de vakantie heb ik echt wel tijd vrij gemaakt. Lege agenda, zeg maar.” De man knippert onrustig met zijn ogen. “Dat hebben we afgesproken. Dus daar hou ik me dan aan.”
“Maar ze kunnen toch wel komen logeren?” zegt de oudere dame tegenover hem.
“Beter na de vakantie. Anders zegt ze weer dat ik ze bij jou dump.” Hij veegt met een zakdoekje zijn voorhoofd af.
“Het is alleen,” hij zucht, “wat moet ik godsnaam doen. Ik heb ze drie weken!”
“Je komt gewoon naar ons, naar de caravan. Is vlakbij zee, speeltuin. Gewoon ideaal” beslist zijn moeder. “Kun je me ook helpen met de voortent, die lekt.”
De man zucht opgelucht. “Oké dan.”

Afwassen

De vrouw wast af en haar zoontje van een jaar of zes droogt af.
“Wat als er een mug in mijn tent komt?” vraagt hij.
“Er komt geen mug; ik smeer je in”, antwoordt zijn moeder.
“Maar als ik nou niet kan slapen?” vraagt hij bezorgd.
“Je kunt wel slapen.”
“Maar áls?”
De vrouw stopt met het schrobben van het bbq-rooster en hurkt voor hem.
“Wil je wel zelf in een eigen tentje?” vraagt ze.
“Ja”, zegt het jongetje aarzelend.
“Als je niet kunt slapen kun je lekker luisteren naar alles op de camping. Mensen die praten en lachen. Als het echt niet gaat komt je gewoon in de caravan. Oké?”
“Oké”, zucht het jongetje.

Met de kinderen op vakantie. Leuk. Wanneer ze klein zijn is vakantie een avontuur.
Later wordt het moeilijker of líjkt het moeilijker. Stiekem vindt je puber een heleboel wél leuk. Alleen kan je kind dat natuurlijk niet laten merken, dat is niet ‘cool’ denken ze. Het roosteren van marsmellows boven een vuurtje, s’nachts gaan zwemmen. Ze vinden het fantastisch.
Op vakantie zijn de regels anders, losser. Ze ervaren meer vrijheid.
Waar een twaalfjarige het ene moment nog diep zucht bij het idee van een wandeling, staat diezelfde tiener een uur later met glimmende ogen te suppen op het meer. Als je maar niet te hard roept hoe gezellig het is.

Niks

“Ik wil wandelen, ik wil dat ene fort bezoeken want daar zijn we vorig jaar niet aan toe gekomen…” de vrouw denkt even na. “Ik wil ook naar Le Clerck en ik wil zwemmen. En dit moet uit.” Ze klopt op een stapeltje boeken naast haar. “Jullie?”
“Ik ga in ieder geval een paar keer de berg op”, zegt haar man. “We hebben de fietsen niet voor niets meegenomen. En ik wil es kijken.” Hij denkt even na. “Dat museum in Giverny, daar wil ik ook naar toe.”
“En jullie,” vraagt ze aan de twee pubers, “wat willen jullie doen?”
Ze antwoorden in koor: “Nihiks!”

Vakantie

“Ik ga met mijn ouders mee op vakantie.” Twee meisjes van een jaar of vijftien staan in de rij bij de pashokjes van de H&M.
“Echt?” vraagt het andere meisje.
“Ja, Thailand. Dan ga ik wel mee”, knikt het meisje.
“Mijn ouders hebben een huisje in Frankrijk. Een krót. Al mijn vakanties mijn hele leven verpest. Niks te doen. Alles primitief. Niemand spreekt Engels”, zegt het andere meisje. “Maar ja, nou moet ik dus de hele vakantie naar mijn oma. Ook erg.”

Thuis

“Wij doen gewoon niet zo moeilijk meer”, zegt de man bij de koffieautomaat. “Mijn vrouw zegt ook: ‘we kunnen wel fancy uit eten, of naar een museum of zo’n ver-weg vakantie’. Daar betaal je een smak geld voor en de kids vinden er niks aan.”
“Oh, wij gaan juist kamperen. Echt onthaasten. De kinderen vinden het heerlijk en dan vlak bij een beekje”, de vrouw knikt enthousiast.
“Wij hebben één keer gekampeerd. Twee weken regen. Overal modder. Alles vies. Nee hoor, mij niet gezien. En all-inclusive dan loop je het risico op drie weken diarree met z’n allen.”
“Wat doen jullie dan?” vraagt de vrouw.
“Wij? Wij blijven lekker thuis”, zegt de man tevreden.

KlassenKlets:

Wat denken jongeren over heel uiteenlopende onderwerpen?
Wat gebeurt er wanneer ze vragen gaan beantwoorden die niet zo voor de hand liggen?

Door het hele jaar heen is het van belang om de dynamiek in een groep positief te beïnvloeden. Om een fijne sfeer te creëren, om de onderlinge band te versterken en het gevoel van saamhorigheid te vergroten zijn kennismakingsactiviteiten nuttig en nodig.
Met KlassenKlets doe je dat op een speelse, laagdrempelige manier.

KlassenKlets bestaat uit kaartjes met vragen die je op verschillende manieren in de klas kunt gebruiken. Het is ook in te zetten als een bordspel. Hoe dat werkt en meer info zie:

KlassenKlets

Ze zeggen weleens dat communicatie het moeilijkste is wat er is. Praten met jongeren is ook moeilijk soms is praten met jongeren haast onmogelijk. Het ligt zeker niet altijd aan de jongere.

Eruitgestuurd

Een man tilt een fiets op de fietsendrager van zijn auto.
“Hij heeft de pik op mij”, zegt zijn dochter van een jaar of veertien.
“Jij zult ook wel iets gedaan hebben”, zegt haar vader. Hij trekt de riempjes een voor een strak aan.
“Niet!”, zegt het meisje kwaad. “Je kunt het aan iedereen vragen.”
“Wat is er gebeurd dan?” vraagt de vader, terwijl hij zijn handen afveegt met een papieren zakdoekje.
“Niks”, blaast het meisje woedend.
“Maar je bent eruitgestuurd.” Hij loopt naar de voorkant van de auto.
Het meisje loopt ook naar voren en rukt het portier open. “Omdat hij de pik op me heeft!” roept ze.

Dorst

Een man met een hele grote koffer installeert twee kinderen tegenover hem in de coupé van de trein. Hun rugzakken doet hij af en legt die naast hem neer. “Nu is het maar een klein stukje.” Hij geeft ieder kind een flesje drinken. “In Den Bosch moeten we overstappen en dan moeten we heel lang in de trein zitten.”
“Wat is overstappen?” vraagt het jongetje dat zijn flesje dorstig heeft leeggedronken.
“Dat we naar een andere trein gaan”, legt de man uit.”
Het meisje kijkt uit het raam. “Ik zie een paard”, zegt ze en wijst.
“Ik heb nog meer dorst”, zegt het jongetje.
“We gaan niet nog meer drinken”, zegt de man.
“Ik heb dohorst”, zegt het jongetje zeurderig.
“Kijk alweer een paard”, zegt het meisje en wijst.
“Als je veel drinkt moet je naar de wc en in de trein is de wc heel vies. En dan moet ik die hele koffer meenemen en de rugzakken. Gaan we niet doen.” De man weet het zeker.
“Ik hoef niet naar de wc. Ik wil drinken” zeurt het jongetje.
“Hier”, zegt het meisje en geeft haar flesje aan haar broertje.

Oudste

In de wachtruimte van het gemeenteloket zitten een moeder en zoon tegenover elkaar. De moeder tikt met haar vinger op het tafelblad. “Jij bent de oudste en dus moet je de wijste zijn.”
De jongen zucht diep. “Ja, maar hij…”
“Hij kan niet tegen zijn verlies, dat weet ik”, valt zijn moeder hem in de rede.
“Ik wil gewoon…” probeert de jongen.
“Ik weet wat jij wil. Maar dat gaat niet gebeuren.” De moeder staat op, wenkt hem ongeduldig en loopt naar loket vijf.

KlassenKlets:

Wat denken jongeren over heel uiteenlopende onderwerpen?
Wat gebeurt er wanneer ze vragen gaan beantwoorden die niet zo voor de hand liggen?

Door het hele jaar heen is het van belang om de dynamiek in een groep positief te beïnvloeden. Om een fijne sfeer te creëren, om de onderlinge band te versterken en het gevoel van saamhorigheid te vergroten zijn kennismakingsactiviteiten nuttig en nodig.
Met KlassenKlets doe je dat op een speelse, laagdrempelige manier.

KlassenKlets bestaat uit kaartjes met vragen die je op verschillende manieren in de klas kunt gebruiken. Het is ook in te zetten als een bordspel. Hoe dat werkt en meer info zie:

KlassenKlets

Praten tegen jongeren is niet altijd gemakkelijk. Hoe gaat dit verder, hoe loopt dit af? Dat vraag ik me bij veel flarden van gesprekken die opvang af. Soms kan er zoveel drama zitten in een halve minuut dialoog. Mensen laten vaak onbewust veel zien in de manier waarop ze praten tegen jongeren.
Het zijn vaak mooie inkijkjes in de dynamiek tussen ouders en hun kinderen. Praten tegen jongeren kan soms confronterend zijn of heel leerzaam.

Oppassen

Het is druk bij de afhaalchinees. Een vrouw staat naast haar dochter die op de enige vrije kruk zit. Ze heeft net haar telefoon terug in haar zak gestopt.
“De buurvrouw vraagt of je dit weekend kunt oppassen”, zegt ze.
De dochter kijkt op van haar TikToks. “Wanneer?” vraagt ze.
“Dit weekend”, zegt haar moeder en kijkt op het nummertje in haar hand.
“Wanneer dit weekend?” de dochter klinkt geïrriteerd.
“Ik dacht dat je niks had dit weekend” zegt de vrouw verontschuldigend.
“Vrijdag? Zaterdag? Zondag?” doet haar dochter zonder haar ogen van het scherm te halen.
“Nou zeg. Heb ik iets verkeerds gezeg?” Ze kijkt ongemakkelijk om zich heen naar iedereen die dit gesprek volgt.
“Eenentwintig”, roept een jonge Chinese man en zet een grote plastic tas op de toonbank
“’s Morgens? ’s Middags? ’s Avonds?” gaat de dochter verder terwijl ze opstaat.
“Weet ik niet”, antwoordt de moeder en pakt de bestelling op.
“Mahám” zegt de dochter en rolt met haar ogen.

Pashokje

“Ik kan er wel in”, De stem van een meisje. Er wordt hard gekreund. “Zie je wel.”
“Dat is niet gezond zo strak”, de stem van een wat ouder iemand. Haar moeder?
“Oh ja? Volgens tante Anneke gingen jullie in een pashokje líggen om een broek dicht te krijgen.”

Tandenfee

Ze staan in de slingerslangerrij in het pretpark. De rij is lang. Een moeder duwt een buggy met een slapende peuter. De vader loopt naast een meisje van een jaar of zeven, acht. Ze duwt de zware, rode koorden die slap tussen de goudkleurige paaltjes hangen. “Waar woont de tandenfee?” vraagt ze. “In een mooi wit paleis”, zegt haar moeder.
Een jongetje van een jaar of zeven, acht in de rij naast hen geeft het zware koord ook een zetje.
“En ze komt alleen ’s nachts?” vraagt het meisje verder.
“Volgens mij wel ja”, antwoordt haar moeder.
“Wanneer slaapt ze dan?” is de volgende vraag.
De ouders wisselen een blik. “Een tandenfee heeft niet veel slaapt nodig”, verklaart de vader.
“Puh!” doet het jongetje dat nu een stukje verderop staat.
Ze wandelen een bocht om en naderen het jongetje opnieuw. Hij geeft het volgende koord een flinke zwiepert.
“Gijs kreeg een twee-euro-munt”, zegt het meisje dat het touw eerst tegenhoudt en dan weer een zetje geeft.
“Oké. Maar dan had Gijs misschien een hele mooie of een hele grote tand” denkt haar vader.
“Nee”, zegt het meisje.
“Oké”, zegt haar vader.
Het jongetje is weer een stuk verderop aanbeland. Hij roept met tweehanden aan zijn mond: “De tandenfee bestaat niet.”

KlassenKlets:

Wat denken jongeren over heel uiteenlopende onderwerpen?
Wat gebeurt er wanneer ze vragen gaan beantwoorden die niet zo voor de hand liggen?

Door het hele jaar heen is het van belang om de dynamiek in een groep positief te beïnvloeden. Om een fijne sfeer te creëren, om de onderlinge band te versterken en het gevoel van saamhorigheid te vergroten zijn kennismakingsactiviteiten nuttig en nodig.
Met KlassenKlets doe je dat op een speelse, laagdrempelige manier.

KlassenKlets bestaat uit kaartjes met vragen die je op verschillende manieren in de klas kunt gebruiken. Het is ook in te zetten als een bordspel. Hoe dat werkt en meer info zie:

KlassenKlets

Het is heel verschillend hoe mensen omgaan met hun kinderen. Dat wordt duidelijk in de manier waarop ze tegen ze praten. Natuurlijk zijn dit fragmenten zonder enige context. Iedereen schiet wel een uit zijn slof of heeft geen aandacht voor een kind.

Mamma

Een erg gebruinde vrouw, volledige make-up van een jaar of veertig ligt pal in de zon aan de rand van het natuurzwembad. Ze telefoneert handsfree met haar oortjes in.
“Mamma, kijk!” Een kleuter van een jaar of vier steekt zijn hoofd onder water en komt proestend weer boven.”
“Die gaan verhuizen”, zegt de vrouw, “Ik snap het ook niet. Naar zo’n flat aan de Piushaven.”
“Mamma, kijk dan!”, roept de kleuter weer. Opnieuw steekt hij zijn hoofd onder water om een seconde later weer boven te komen.
“Dat méén je niet. Nee maar dan…” zegt de vrouw.
“Mamma. Mamma!” houdt de kleuter vol, “Mamma, heb je mijn duik gezien?” Hij gaat opnieuw kopje onder.
“Schiet mij maar lek.” De vrouw lacht, “Ze zijn pas amper klaar met verbouwen en wat dat gekost heeft!”
“Kijk nou even mamma. Ik duik.” De kleuter wacht.
“Ja, jongen. Ik zie het. Goed zo”, zegt de vrouw. “Maar ze waren toch samen in therapie…”

Fietsenstalling hockeyveld

“Ik ben geen pinautomaat.” De man stuurt zijn voorwiel de beugel van het fietsenrek in en zet zijn fiets op slot met een ringslot en met een dikke ketting.
De lange dunne jongen zegt: “Pahap.”
“Ja, en op slot zetten”, zegt zijn vader. Hij haalt met een ruk een sporttas van de bagagedrager van de fiets van de jongen. “Kijk, als ik nou zou zien dat je een beetje je best gaat doen.”
“Pahap”, herhaalt de jongen.
“Dan zou ik het er met je moeder nog eens over hebben.”
Hij geeft de tas aan de jongen. “Ik ben géén pinautomaat.”

Nieuwe school

In de ijssalon zitten moeder en dochter schuin tegenover elkaar en lepelen elk een enorme ijscoupe naar binnen.
“Weet je nog toen je in groep acht zat?” De moeder vist een verse aardbei uit het grote glas. “Toen was je stikzenuwachtig voor de middelbare.”
“Ja, hallo. Ik was elf!”, reageert de dochter.
“En nu naar het mbo, is ook spannend”, gaat de moeder verder.
“Valt wel mee”, schokschoudert de dochter.
“Nieuwe school, nieuwe mensen”, zegt de moeder.
“Nou én.” De dochter roert in het smeltende ijs van haar coupe.
“Ik heb het zelf ook hoor”, legt de moeder uit “Als ik ergens nieuw ben. Poeh. Dan kan ik daar wel tegenop zien. Hoor ik er wel bij. Zijn het wel leuke mensen.”
De dochter schuift haar ijscoupe weg. “Nou weet ik het wel hoor.”
“Ik wil maar zeggen dat het heel gewoon is om een beetje de zenuwen te hebben. Is niet erg.”
Haar dochter veegt met een servetje vochtkringen op het tafeltje voor haar weg. “Ik kan ook een tussenjaar nemen”, zegt ze dan met een snelle, onzekere blik naar haar moeder.

KlassenKlets:

Wat denken jongeren over heel uiteenlopende onderwerpen?
Wat gebeurt er wanneer ze vragen gaan beantwoorden die niet zo voor de hand liggen?

Door het hele jaar heen is het van belang om de dynamiek in een groep positief te beïnvloeden. Om een fijne sfeer te creëren, om de onderlinge band te versterken en het gevoel van saamhorigheid te vergroten zijn kennismakingsactiviteiten nuttig en nodig.
Met KlassenKlets doe je dat op een speelse, laagdrempelige manier.

KlassenKlets bestaat uit kaartjes met vragen die je op verschillende manieren in de klas kunt gebruiken. Het is ook in te zetten als een bordspel. Hoe dat werkt en meer info zie:

KlassenKlets

Zouden mensen niet weten dat iedereen ze kan horen. Hoe privé gesprekken zomaar de wereld in geslingerd worden is soms onvoorstelbaar. Zeker telefoongesprekken, waarbij ouders praten vover jongeren, zijn een bron van inspiratie.

Op straat aan de telefoon

“Ik zie alles wat hij koopt hè. Ik houd dat precies bij en ik roep hem ter verantwoording. Dan heeft ie bij de catering op school drie wafels gekocht. Ik zeg: ‘hoezo koop jij drie wafels?’ Zegt-ie dat die voor zijn vrienden waren en dat ze dat wel terug zullen betalen. IJsjes. Niet van die kleintjes of van die raketjes nee, die extra grote magnums. Als ik vraag waarom, zegt hij dat hij zijn boterhammen vergeten was en dat ie honger had. Dan kun je toch ook een broodje gezond kopen. Hij is geen mietje zegt-ie…”

Voor het hek van de school

“Ik was er helemaal uit.” De jonge vrouw houdt met een hand het stuur van haar fiets vast. Met de andere hand veegt ze het neusje van de peuter die voor haar in het fietsstoeltje zit, af. “Ik ga met de kinderen naar Mol. Het Zilverstrand. Kost geen drol. Compleet met een ingerichte safaritent.”
“Oh, ja”, zegt de vrouw die naast haar staat met een baby in een draagzak op haar buik. “Dat is heel leuk. Voor wat grotere kinderen, maar zeker ook voor zo’n kleintje.”
“Ja”, antwoordt de andere vrouw nijdig, “maar het gaat niet door. Hij heeft ze maar twee weken in de zomervakantie. Hij hóórt waar we naar toegaan en wat dénk je? Híj boekt daar. Kan zelf niks bedenken. Sukkel.”
“Shit”, is het antwoord.

In de kantine van het sportveld

Twee middelbare mannen zitten met een biertje naar de lege sportvelden voor hen te kijken.
“Ik zeg: Je hoeft toch niet alles op te eten. Je kunt toch ook vrágen’”, zegt een van de twee, terwijl hij naar een ander tafeltje een proostende beweging maakt met zijn glas.
“Ja, ze zijn in de groei. Dan krijg je dat”, vindt de ander.
“Makkelijk praten. Jij hebt alleen meiden. Dat is toch anders.” Hij neemt een flinke slok en zwaait naar de mannen van het andere tafeltje.
“Het ergste is: Hij heeft nu ook de koelkast in de garage ontdekt.” Hij zet zijn glas neer. “Niks is meer veilig. Hele stoet vrienden over de vloer. Dan gaat het hard hoor.” Hij wenkt de mannen van het andere tafeltje.
“Ja, maar wat deden wij vroeger”, antwoordt zijn maatje, “is toch precies hetzelfde.”
“Nou, van mij mag heel veel. Ik mocht vroeger niks. Hij denkt dat hij alles…”. Hij wordt overstemd door het luide gelach van de mannen die dichterbij komen.
“Voor jullie ook nog maar eentje doen dan?” vraagt een van hen.

KlassenKlets:

Wat denken jongeren over heel uiteenlopende onderwerpen?
Wat gebeurt er wanneer ze vragen gaan beantwoorden die niet zo voor de hand liggen?

Door het hele jaar heen is het van belang om de dynamiek in een groep positief te beïnvloeden. Om een fijne sfeer te creëren, om de onderlinge band te versterken en het gevoel van saamhorigheid te vergroten zijn kennismakingsactiviteiten nuttig en nodig.
Met KlassenKlets doe je dat op een speelse, laagdrempelige manier.

KlassenKlets bestaat uit kaartjes met vragen die je op verschillende manieren in de klas kunt gebruiken. Het is ook in te zetten als een bordspel. Hoe dat werkt en meer info zie:

KlassenKlets

Mensen praten over opvoeden, houden hele gesprekken over jongeren. Soms hoor je een kort fragment van een gesprek en zie je de hele situatie voor je. Soms proef je ongemak, soms hulpeloosheid en soms vind ik er iets van. Het is nu eenmaal moeilijk om niet zomaar een oordeel klaar te hebben.
Soms kan ik ook intens meeleven met iemand. Zeker wanneer het gaat om heel jonge kinderen. Die (over)bezorgdheid. Die angst om het verkeerd aan te pakken. Die overbewustheid van wat anderen zullen denken.
“Komt wel goed zou ik dan willen roepen”, maar ja als afluisteraar kun je niet zomaar inbreken in een gesprek. Bovendien komt het, helaas, niet altijd goed.

Wachtend bij de spoorwegovergang

Drie middelbare mannen gehuld in dezelfde lycra-outfits pakken hun drinkflessen erbij.
“Ik wil hem niet iets opdringen maar hij is goed in scheikunde en natuurkunde. In wiskunde is hij ook een kei”, zegt een van hen. “Maar hij wil de verpleging in! De verpleging!”
Een van de andere lycra mannen met een Frank Zappa snor lacht. “De verpleging! Ik heb een collega…”
De derde lycraman vraagt wat er mis is met de verpleging. “Die van mij wilde naar de kunstacademie. Heb ik hem heel snel uit zijn hoofd gepraat. Eerst maar eens een fatsoenlijke opleiding doen.”
“Nou een collega van mij…”
“Al die mannen in de verpleging, daar ís iets mee. Moet je maar eens opletten. Daar is iets mee.” Houdt de eerste man vol.
“Mijn collega, die heeft een zoon…” probeert Zappa opnieuw maar hij wordt overstemd door het luide ‘ting-ting-ting-ting’ van de slagbomen. Ze bergen hun flesjes op en zwaaien hun lycrabenen over het achterwiel. En ze zijn vertrokken.

Verdrinken

Twee jonge vrouwen lopen door het ondiepe water aan de rand van het bad. De een in een korte, wijde tuinbroek, de ander in een lange jurk die ze omhoog houdt zodat hij niet nat wordt.
“Mwah”, zegt de tuinbroek. “We zaten de eerste dag aan het zwembad. Zegt zo’n man dat hij de week ervoor een kind zo voor zijn ogen heeft zien verdrinken.”
“Niet”, schrikt haar vriendin.
“Ja”, gaat ze verder, “dus ja wat zeg je dan. Nou leuk begin van de vakantie. Maar”, ze zucht, “het weer was prima, de kinderen hebben zich vermaakt. Wat zeg ik die hebben we nauwelijks gezien. Dus ja.”

Bij het hek van het hondenuitlaatveldje

“Ik heb ze verdomme één keer in de twee weken een weekend en twee weken in de zomervakantie. En toch is alles verdomme míjn schuld.” De man slaat woedend met zijn vuist in zijn hand. Hij haalt een sigaret uit de voorzak van zijn bomberjack en steekt hem op.
“Ja, man”, zijn vriend trekt zijn pet wat vaster op zijn hoofd. “Je ken het nooit winnen.”
“Effe serieus. Zij vindt alles goed: feestjes, vapen, vriendjes.” Hij schudt zijn hoofd. “En nou is ze zwanger. Veertien is ze verdomme. En bij mij komen janken.”
“Ja, man”, de man met de pet zucht. “Blij toe dat ik ze niet heb. Geef mij maar honden”.

KlassenKlets:

Wat denken jongeren over heel uiteenlopende onderwerpen?
Wat gebeurt er wanneer ze vragen gaan beantwoorden die niet zo voor de hand liggen?

Door het hele jaar heen is het van belang om de dynamiek in een groep positief te beïnvloeden. Om een fijne sfeer te creëren, om de onderlinge band te versterken en het gevoel van saamhorigheid te vergroten zijn kennismakingsactiviteiten nuttig en nodig.
Met KlassenKlets doe je dat op een speelse, laagdrempelige manier.

KlassenKlets bestaat uit kaartjes met vragen die je op verschillende manieren in de klas kunt gebruiken. Het is ook in te zetten als een bordspel. Hoe dat werkt en meer info zie:

KlassenKlets

Volwassenen voeren ook gesprekken óver jongeren. Over opvoeden, over ouderschap. Ze praten overal over jongeren: op het schoolplein, op het terras, in winkels, aan het strand en ja, ook bij de kapper.
Ik luister naar gesprekken tussen volslagen vreemden en zie een hele wereld achter dat gesprekje. Gelukkig ben ik me ervan bewust dat deze korte dialoogjes weliswaar een inkijkje geven, maar dat dat inkijkje volledig is gekleurd door de manier waarop ik er naar kijk.
En dat is wel gek. Als docent en trainer geef ik anderen juist mee hoe belangrijk het is om onbevooroordeeld te kijken naar situaties.
Maar nu en dan verlies ik me in door nieuwsgierigheid gevoede fantasie.

In de trein

Kale dertiger met een grote, rode bril. Op het tafeltje een laptop en een telefoon.
“Met Joris **** van het ****college. Ik bel over het verzuim van Tim. Ik maak me zorgen, ook over zijn motivatie. Wilt u me terugbellen?”
Hij maakt een aantekening op zijn laptop.
Hij belt opnieuw. “Met Joris ****. Ja, nee, niks bijzonders aan de hand, maar die ouders van Tim **** zijn gisteren alweer niet op komen dagen bij het tienminutengesprek. Kan ik hem aanmelden voor het zorgteam? Hoog verzuim en als hij er is, heeft hij zo’n passief-agressieve houding… Ja… Nee, wacht…”
Hij zoekt iets op zijn laptop.
“Ja, maar die broer: dat is toch alweer meer dan een jaar…” Diepe zucht. “Oké… Nee. Oké. Zie je morgen.”

In de wachtkamer van de ortho

“Ook heel creatief”. De vrouw knikt tevreden. Ze knoopt haar knalroze winterjas open en gooit haar dikke lange vlechten naar achteren. “Jouw dochter is toch naar het vwo gegaan? Hoe is dat nou, zo’n vwo?”
De vrouw naast haar haalt haar schouders op. “Ze zit daar prima op haar plek. Ze doet het ook goed. Maar ze wilde zelf niet meer naar de Vrije School en wij vonden het ook wel even goed zo. Mooi hoor, maar ze wilde niet meer.” Ze doet tandenpasta en een tandenborstel in een toilettasje en stopt dat in haar schoudertas.
“Zitten ze daar helemaal op de cognitie? Zou zo jammer zijn. Zou voor onze Amber echt niet goed zijn. Alleen maar leren en toetsen. Het is echt een kind midden in de wereld en ook hoogsensitief. Voelt heel veel aan van anderen.”
De vrouw naast haar gaat staan en knoopt haar sjaal onder haar kin. “Leuk je weer even te zien, maar ik moet even iemand bellen”, zegt ze, en ze loopt haastig weg.

In de rij bij de kassa

“Ik vind dat jij deze keer moet bellen. Ik ben iedere keer de klos.”
De vrouw zoekt in haar jaszak en haalt een klein portemonneetje tevoorschijn. “Nee, ik ben er wel klaar mee. Een vijfenenhalf! … Nee, schat, dat is geen zes. Wij hebben fokking lang gezeten op dat werkstuk. En Joris van Joost en Marian, die hebben gewoon wat gegoogeld, dat door AI gehaald en die heeft een acht.”
Onhandig met de telefoon tussen schouder en oor haalt ze een kortingskaart uit haar portemonnee.
“Nee… Nee, jij belt nooit naar school. Het is echt wel jouw beurt…. Nou toen, die sportschoenen weg waren en toen met dat gedoe met die telaatbriefjes…Nee. Jij belt. Punt uit.” Ze beëindigt het gesprek en legt boos haar boodschappen op de lopende band.

KlassenKlets:

Wat denken jongeren over heel uiteenlopende onderwerpen?
Wat gebeurt er wanneer ze vragen gaan beantwoorden die niet zo voor de hand liggen?

Door het hele jaar heen is het van belang om de dynamiek in een groep positief te beïnvloeden. Om een fijne sfeer te creëren, om de onderlinge band te versterken en het gevoel van saamhorigheid te vergroten zijn kennismakingsactiviteiten nuttig en nodig.
Met KlassenKlets doe je dat op een speelse, laagdrempelige manier.

KlassenKlets bestaat uit kaartjes met vragen die je op verschillende manieren in de klas kunt gebruiken. Het is ook in te zetten als een bordspel. Hoe dat werkt en meer info zie:

KlassenKlets

Wanneer heel vroeger iemand in zijn eentje gesprekken liep te voeren op straat dan was dat vreemd. Een reden om de ggz in te schakelen. Met het handsfree bellen zijn mensen die alleen zijn en toch hardop praten heel gewoon geworden in het straatbeeld.
Het is fascinerend wat mensen elkaar in de openbare ruimte toevertrouwen. Hoe ze met elkaar praten over ervaringen, over hun kinderen, over opvoeden, over de dagelijkse dingen, over álles eigenlijk. Ook op het terras, tijdens het boodschappen doen, bij het wachten in een rij praten mensen met elkaar.
Ik vang flarden op. Door zo’n korte observatie onder een vergrootglas te leggen, krijgt zo’n dialoogje een heel nieuwe betekenis. Mijn fantasie slaat ervan op hol. Ik leg het vast.
Hier nog meer opgevangen flarden van gesprekken tussen jongeren.
Ben ik een luistervink? Absoluut!

In de bus

Twee meisjes een jaar of vijftien. Het donkere meisje is lang en dun. Ze heeft een enorme rugzak waarin ze iets lijkt te zoeken. Het andere meisje heeft sluik, blond, lang haar. Ze draagt veel make-up en opvallend grote, zware, valse wimpers. Ze is in de weer met lipgloss en gebruikt haar telefoon als spiegel.
“Zeg je gewoon dat je gymspullen in de was zijn”. Ze tuit haar lippen en stift nog wat extra.
“Ik heb het al”, antwoordt het lange meisje.
“Ohw my god”, zegt de blonde. “Heb je dit gezien?” Ze houdt haar telefoon omhoog. “Zij is zo fake! Zij heeft al een jaar lipfillers.”
“Niet!” reageert haar vriendin.
“Ik zweer het. Het mag pas vanaf achttien, maar ze is gewoon samen met haar moeder naar een nagelstudio gegaan. Zo fake. Moet je dit zien…” Ze zijn er alle twee even stil van. Razendsnel gaan de duimen van het make-upmeisje over de toetsen. Ze laat zien wat ze geschreven heeft. Dan barsten ze in lachen uit…

Drank

“Dus cola, roze koeken en chips”, zegt een lange jongen van een jaar of zestien, zeventien met een zonnebril in zijn haar.
“We moeten nog wachten op Dirk. Die heeft het pasje van zijn broer voor de whisky”, vindt de andere jongen. Hij heeft ernstige acne en een leren jasje dat nonchalant openhangt.
“Hoe duur is dat?” vraagt de lange.
“Ik weet niet. Dirk heeft geen geld, maar die zou voor het pasje zorgen, dus…” zegt de andere.
“Doen we geen drank. Dan gaat Dirk zich toch weer lamzuipen en vervelend doen tegen de meiden én alles onderkotsen. Ik ben wel klaar met die gast.”

Op straat

Twee meisjes van rond de veertien lopen op straat.
“Zag je dat?”, vraagt de een.
“Wat?” vraagt de ander.
“Laat maar, moment is voorbij.”

Strak

De twee meiden staan naast hun stretcher. De een plukt aan de rand van haar bikinibroekje. “Dit is te strak”, zegt ze.
“Valt wel mee”, vindt de ander.
“Zie: het blubbert zo over de rand”, zegt de een, terwijl ze de band laat schieten.
“Doe niet zo gek”, zegt de ander, die ook aan de rand van haar bikinibroekje prutst.
“Ik zie er niet uit”, zegt de een bezorgd.
“Valt echt wel mee”, zegt haar vriendin. “Bij mij is dat ook. En kijk,” ze gaat zitten, “als ik zit!”
“Oh ja”, zegt de een opgelucht. “Oké.”

KlassenKlets:

Wat denken jongeren over heel uiteenlopende onderwerpen?
Wat gebeurt er wanneer ze vragen gaan beantwoorden die niet zo voor de hand liggen?

Door het hele jaar heen is het van belang om de dynamiek in een groep positief te beïnvloeden. Om een fijne sfeer te creëren, om de onderlinge band te versterken en het gevoel van saamhorigheid te vergroten zijn kennismakingsactiviteiten nuttig en nodig.
Met KlassenKlets doe je dat op een speelse, laagdrempelige manier.

KlassenKlets bestaat uit kaartjes met vragen die je op verschillende manieren in de klas kunt gebruiken. Het is ook in te zetten als een bordspel. Hoe dat werkt en meer info zie:

KlassenKlets