Waar hebben jongeren het eigenlijk over. Waar praten ze over, wat houdt ze bezig. Ik vang vaak gesprekken op of flarden van gesprekken. Gewoon op straat, in de winkel, in te trein of bus. Van die gesprekken waarvan een regisseur zo een film zou kunnen maken. Het zijn kleine inkijkjes in het leven van jonge mensen.
Niet de studieloopbaangesprekken of begeleidingsgesprekken die ze met begeleiders of mentoren voeren. Niet de diepgaande gesprekken over de studievoortgang of over hun motivatie of over hoe ze zich voelen in de groep.
Maar gewoon de gesprekken die ze met elkaar voeren. Nergens over. Ergens over. Niet geschikt/bedoelt voor volwassenen. Maar ja, ik hoor het. Ik luister het actief af. En ik leg het vast.
WO III
Twee jongens van een jaar of zeventien, achttien. Zwarte joggingbroeken, zwarte hoodies, de capuchon op met daaronder een cap. Ze staan met hun fatbikes voor het fietsenrek van de supermarkt.
“Ik ga na de zomer in dienst”, zegt de ene jongen stellig. “Mijn vader vindt het goed, mijn moeder niet. Die zegt: ‘Ja, maar de Derde Wereldoorlog komt eraan’, alsof ik dat niet weet. Daarom juist. Ik wil vechten, en met drones.”
“Met drones is wel vet”, vindt de andere jongen. “Maar ik ga niet in het leger. Ikke niet.”
Tussenjaar
De kassière lacht. “Nee, ik heb al drie jaar een tussenjaar.” Ze praat tegen het meisje dat kassa 2 bedient. “Ik mocht een tussenjaar maar dan moest ik wel werken of iets zinnigs doen. En nu ben ik aan het sparen. Huisje, boompje, beestje.”
“Ik blijf hier niet werken”, zegt het meisje van kassa 2 “Ik weet gewoon alleen niet wat ik moet gaan doen. Ik zou wel naar Amsterdam willen, of Utrecht. Maar kamers zijn daar niet te betalen.”
“Dat is vierenvijftig euro zestig. Pinnen?” vraagt de kassière, “Stufie doen”, roept ze achterom.
“Ja”, zegt kassa 2, “en dan de rest van mijn leven in de schulden.”
“Bonnetje?” vraagt kassa 1.
In de trein
Jongen van een jaar of zestien met een laptop op schoot telefoneert:
“Heb jij dat ding al ingeleverd dan?”
“Die van Nederlands man.”
“Bro, deadline is vanavond.”
“Weet ik toch.”
“Nee, beetje AI gebruikt.”
“Nee, nee, gewoon het begin enzo.”
“Nee serieus, de rest heb ik zelf gedaan… soort van.”
“Hou op, man. Komt goed, ik ben er nu mee bezig alleen de wifi in de trein is niet te doen man.”
“Ik krijg nu echt zo’n lap tekst… ik ga dat echt niet allemaal lezen.”
De jongen beëindigt het gesprek. Zucht diep, staart even uit het raam en begint te lezen.
KlassenKlets:
Wat denken jongeren over heel uiteenlopende onderwerpen?
Wat gebeurt er wanneer ze vragen gaan beantwoorden die niet zo voor de hand liggen?
Door het hele jaar heen is het van belang om de dynamiek in een groep positief te beïnvloeden. Om een fijne sfeer te creëren, om de onderlinge band te versterken en het gevoel van saamhorigheid te vergroten zijn kennismakingsactiviteiten nuttig en nodig.
Met KlassenKlets doe je dat op een speelse, laagdrempelige manier.
KlassenKlets bestaat uit kaartjes met vragen die je op verschillende manieren in de klas kunt gebruiken. Het is ook in te zetten als een bordspel. Hoe dat werkt en meer info zie: