Praten tegen jongeren is niet altijd gemakkelijk. Hoe gaat dit verder, hoe loopt dit af? Dat vraag ik me bij veel flarden van gesprekken die opvang af. Soms kan er zoveel drama zitten in een halve minuut dialoog. Mensen laten vaak onbewust veel zien in de manier waarop ze praten tegen jongeren.
Het zijn vaak mooie inkijkjes in de dynamiek tussen ouders en hun kinderen. Praten tegen jongeren kan soms confronterend zijn of heel leerzaam.
Oppassen
Het is druk bij de afhaalchinees. Een vrouw staat naast haar dochter die op de enige vrije kruk zit. Ze heeft net haar telefoon terug in haar zak gestopt.
“De buurvrouw vraagt of je dit weekend kunt oppassen”, zegt ze.
De dochter kijkt op van haar TikToks. “Wanneer?” vraagt ze.
“Dit weekend”, zegt haar moeder en kijkt op het nummertje in haar hand.
“Wanneer dit weekend?” de dochter klinkt geïrriteerd.
“Ik dacht dat je niks had dit weekend” zegt de vrouw verontschuldigend.
“Vrijdag? Zaterdag? Zondag?” doet haar dochter zonder haar ogen van het scherm te halen.
“Nou zeg. Heb ik iets verkeerds gezeg?” Ze kijkt ongemakkelijk om zich heen naar iedereen die dit gesprek volgt.
“Eenentwintig”, roept een jonge Chinese man en zet een grote plastic tas op de toonbank
“’s Morgens? ’s Middags? ’s Avonds?” gaat de dochter verder terwijl ze opstaat.
“Weet ik niet”, antwoordt de moeder en pakt de bestelling op.
“Mahám” zegt de dochter en rolt met haar ogen.
Pashokje
“Ik kan er wel in”, De stem van een meisje. Er wordt hard gekreund. “Zie je wel.”
“Dat is niet gezond zo strak”, de stem van een wat ouder iemand. Haar moeder?
“Oh ja? Volgens tante Anneke gingen jullie in een pashokje líggen om een broek dicht te krijgen.”
Tandenfee
Ze staan in de slingerslangerrij in het pretpark. De rij is lang. Een moeder duwt een buggy met een slapende peuter. De vader loopt naast een meisje van een jaar of zeven, acht. Ze duwt de zware, rode koorden die slap tussen de goudkleurige paaltjes hangen. “Waar woont de tandenfee?” vraagt ze. “In een mooi wit paleis”, zegt haar moeder.
Een jongetje van een jaar of zeven, acht in de rij naast hen geeft het zware koord ook een zetje.
“En ze komt alleen ’s nachts?” vraagt het meisje verder.
“Volgens mij wel ja”, antwoordt haar moeder.
“Wanneer slaapt ze dan?” is de volgende vraag.
De ouders wisselen een blik. “Een tandenfee heeft niet veel slaapt nodig”, verklaart de vader.
“Puh!” doet het jongetje dat nu een stukje verderop staat.
Ze wandelen een bocht om en naderen het jongetje opnieuw. Hij geeft het volgende koord een flinke zwiepert.
“Gijs kreeg een twee-euro-munt”, zegt het meisje dat het touw eerst tegenhoudt en dan weer een zetje geeft.
“Oké. Maar dan had Gijs misschien een hele mooie of een hele grote tand” denkt haar vader.
“Nee”, zegt het meisje.
“Oké”, zegt haar vader.
Het jongetje is weer een stuk verderop aanbeland. Hij roept met tweehanden aan zijn mond: “De tandenfee bestaat niet.”
KlassenKlets:
Wat denken jongeren over heel uiteenlopende onderwerpen?
Wat gebeurt er wanneer ze vragen gaan beantwoorden die niet zo voor de hand liggen?
Door het hele jaar heen is het van belang om de dynamiek in een groep positief te beïnvloeden. Om een fijne sfeer te creëren, om de onderlinge band te versterken en het gevoel van saamhorigheid te vergroten zijn kennismakingsactiviteiten nuttig en nodig.
Met KlassenKlets doe je dat op een speelse, laagdrempelige manier.
KlassenKlets bestaat uit kaartjes met vragen die je op verschillende manieren in de klas kunt gebruiken. Het is ook in te zetten als een bordspel. Hoe dat werkt en meer info zie: