Mensen praten over opvoeden, houden hele gesprekken over jongeren. Soms hoor je een kort fragment van een gesprek en zie je de hele situatie voor je. Soms proef je ongemak, soms hulpeloosheid en soms vind ik er iets van. Het is nu eenmaal moeilijk om niet zomaar een oordeel klaar te hebben.
Soms kan ik ook intens meeleven met iemand. Zeker wanneer het gaat om heel jonge kinderen. Die (over)bezorgdheid. Die angst om het verkeerd aan te pakken. Die overbewustheid van wat anderen zullen denken.
“Komt wel goed zou ik dan willen roepen”, maar ja als afluisteraar kun je niet zomaar inbreken in een gesprek. Bovendien komt het, helaas, niet altijd goed.
Wachtend bij de spoorwegovergang
Drie middelbare mannen gehuld in dezelfde lycra-outfits pakken hun drinkflessen erbij.
“Ik wil hem niet iets opdringen maar hij is goed in scheikunde en natuurkunde. In wiskunde is hij ook een kei”, zegt een van hen. “Maar hij wil de verpleging in! De verpleging!”
Een van de andere lycra mannen met een Frank Zappa snor lacht. “De verpleging! Ik heb een collega…”
De derde lycraman vraagt wat er mis is met de verpleging. “Die van mij wilde naar de kunstacademie. Heb ik hem heel snel uit zijn hoofd gepraat. Eerst maar eens een fatsoenlijke opleiding doen.”
“Nou een collega van mij…”
“Al die mannen in de verpleging, daar ís iets mee. Moet je maar eens opletten. Daar is iets mee.” Houdt de eerste man vol.
“Mijn collega, die heeft een zoon…” probeert Zappa opnieuw maar hij wordt overstemd door het luide ‘ting-ting-ting-ting’ van de slagbomen. Ze bergen hun flesjes op en zwaaien hun lycrabenen over het achterwiel. En ze zijn vertrokken.
Verdrinken
Twee jonge vrouwen lopen door het ondiepe water aan de rand van het bad. De een in een korte, wijde tuinbroek, de ander in een lange jurk die ze omhoog houdt zodat hij niet nat wordt.
“Mwah”, zegt de tuinbroek. “We zaten de eerste dag aan het zwembad. Zegt zo’n man dat hij de week ervoor een kind zo voor zijn ogen heeft zien verdrinken.”
“Niet”, schrikt haar vriendin.
“Ja”, gaat ze verder, “dus ja wat zeg je dan. Nou leuk begin van de vakantie. Maar”, ze zucht, “het weer was prima, de kinderen hebben zich vermaakt. Wat zeg ik die hebben we nauwelijks gezien. Dus ja.”
Bij het hek van het hondenuitlaatveldje
“Ik heb ze verdomme één keer in de twee weken een weekend en twee weken in de zomervakantie. En toch is alles verdomme míjn schuld.” De man slaat woedend met zijn vuist in zijn hand. Hij haalt een sigaret uit de voorzak van zijn bomberjack en steekt hem op.
“Ja, man”, zijn vriend trekt zijn pet wat vaster op zijn hoofd. “Je ken het nooit winnen.”
“Effe serieus. Zij vindt alles goed: feestjes, vapen, vriendjes.” Hij schudt zijn hoofd. “En nou is ze zwanger. Veertien is ze verdomme. En bij mij komen janken.”
“Ja, man”, de man met de pet zucht. “Blij toe dat ik ze niet heb. Geef mij maar honden”.
KlassenKlets:
Wat denken jongeren over heel uiteenlopende onderwerpen?
Wat gebeurt er wanneer ze vragen gaan beantwoorden die niet zo voor de hand liggen?
Door het hele jaar heen is het van belang om de dynamiek in een groep positief te beïnvloeden. Om een fijne sfeer te creëren, om de onderlinge band te versterken en het gevoel van saamhorigheid te vergroten zijn kennismakingsactiviteiten nuttig en nodig.
Met KlassenKlets doe je dat op een speelse, laagdrempelige manier.
KlassenKlets bestaat uit kaartjes met vragen die je op verschillende manieren in de klas kunt gebruiken. Het is ook in te zetten als een bordspel. Hoe dat werkt en meer info zie: