Zouden mensen niet weten dat iedereen ze kan horen. Hoe privé gesprekken zomaar de wereld in geslingerd worden is soms onvoorstelbaar. Zeker telefoongesprekken, waarbij ouders praten vover jongeren, zijn een bron van inspiratie.
Op straat aan de telefoon
“Ik zie alles wat hij koopt hè. Ik houd dat precies bij en ik roep hem ter verantwoording. Dan heeft ie bij de catering op school drie wafels gekocht. Ik zeg: ‘hoezo koop jij drie wafels?’ Zegt-ie dat die voor zijn vrienden waren en dat ze dat wel terug zullen betalen. IJsjes. Niet van die kleintjes of van die raketjes nee, die extra grote magnums. Als ik vraag waarom, zegt hij dat hij zijn boterhammen vergeten was en dat ie honger had. Dan kun je toch ook een broodje gezond kopen. Hij is geen mietje zegt-ie…”
Voor het hek van de school
“Ik was er helemaal uit.” De jonge vrouw houdt met een hand het stuur van haar fiets vast. Met de andere hand veegt ze het neusje van de peuter die voor haar in het fietsstoeltje zit, af. “Ik ga met de kinderen naar Mol. Het Zilverstrand. Kost geen drol. Compleet met een ingerichte safaritent.”
“Oh, ja”, zegt de vrouw die naast haar staat met een baby in een draagzak op haar buik. “Dat is heel leuk. Voor wat grotere kinderen, maar zeker ook voor zo’n kleintje.”
“Ja”, antwoordt de andere vrouw nijdig, “maar het gaat niet door. Hij heeft ze maar twee weken in de zomervakantie. Hij hóórt waar we naar toegaan en wat dénk je? Híj boekt daar. Kan zelf niks bedenken. Sukkel.”
“Shit”, is het antwoord.
In de kantine van het sportveld
Twee middelbare mannen zitten met een biertje naar de lege sportvelden voor hen te kijken.
“Ik zeg: Je hoeft toch niet alles op te eten. Je kunt toch ook vrágen’”, zegt een van de twee, terwijl hij naar een ander tafeltje een proostende beweging maakt met zijn glas.
“Ja, ze zijn in de groei. Dan krijg je dat”, vindt de ander.
“Makkelijk praten. Jij hebt alleen meiden. Dat is toch anders.” Hij neemt een flinke slok en zwaait naar de mannen van het andere tafeltje.
“Het ergste is: Hij heeft nu ook de koelkast in de garage ontdekt.” Hij zet zijn glas neer. “Niks is meer veilig. Hele stoet vrienden over de vloer. Dan gaat het hard hoor.” Hij wenkt de mannen van het andere tafeltje.
“Ja, maar wat deden wij vroeger”, antwoordt zijn maatje, “is toch precies hetzelfde.”
“Nou, van mij mag heel veel. Ik mocht vroeger niks. Hij denkt dat hij alles…”. Hij wordt overstemd door het luide gelach van de mannen die dichterbij komen.
“Voor jullie ook nog maar eentje doen dan?” vraagt een van hen.
KlassenKlets:
Wat denken jongeren over heel uiteenlopende onderwerpen?
Wat gebeurt er wanneer ze vragen gaan beantwoorden die niet zo voor de hand liggen?
Door het hele jaar heen is het van belang om de dynamiek in een groep positief te beïnvloeden. Om een fijne sfeer te creëren, om de onderlinge band te versterken en het gevoel van saamhorigheid te vergroten zijn kennismakingsactiviteiten nuttig en nodig.
Met KlassenKlets doe je dat op een speelse, laagdrempelige manier.
KlassenKlets bestaat uit kaartjes met vragen die je op verschillende manieren in de klas kunt gebruiken. Het is ook in te zetten als een bordspel. Hoe dat werkt en meer info zie: