Wanneer heel vroeger iemand in zijn eentje gesprekken liep te voeren op straat dan was dat vreemd. Een reden om de ggz in te schakelen. Met het handsfree bellen zijn mensen die alleen zijn en toch hardop praten heel gewoon geworden in het straatbeeld.
Het is fascinerend wat mensen elkaar in de openbare ruimte toevertrouwen. Hoe ze met elkaar praten over ervaringen, over hun kinderen, over opvoeden, over de dagelijkse dingen, over álles eigenlijk. Ook op het terras, tijdens het boodschappen doen, bij het wachten in een rij praten mensen met elkaar.
Ik vang flarden op. Door zo’n korte observatie onder een vergrootglas te leggen, krijgt zo’n dialoogje een heel nieuwe betekenis. Mijn fantasie slaat ervan op hol. Ik leg het vast.
Hier nog meer opgevangen flarden van gesprekken tussen jongeren.
Ben ik een luistervink? Absoluut!
In de bus
Twee meisjes een jaar of vijftien. Het donkere meisje is lang en dun. Ze heeft een enorme rugzak waarin ze iets lijkt te zoeken. Het andere meisje heeft sluik, blond, lang haar. Ze draagt veel make-up en opvallend grote, zware, valse wimpers. Ze is in de weer met lipgloss en gebruikt haar telefoon als spiegel.
“Zeg je gewoon dat je gymspullen in de was zijn”. Ze tuit haar lippen en stift nog wat extra.
“Ik heb het al”, antwoordt het lange meisje.
“Ohw my god”, zegt de blonde. “Heb je dit gezien?” Ze houdt haar telefoon omhoog. “Zij is zo fake! Zij heeft al een jaar lipfillers.”
“Niet!” reageert haar vriendin.
“Ik zweer het. Het mag pas vanaf achttien, maar ze is gewoon samen met haar moeder naar een nagelstudio gegaan. Zo fake. Moet je dit zien…” Ze zijn er alle twee even stil van. Razendsnel gaan de duimen van het make-upmeisje over de toetsen. Ze laat zien wat ze geschreven heeft. Dan barsten ze in lachen uit…
Drank
“Dus cola, roze koeken en chips”, zegt een lange jongen van een jaar of zestien, zeventien met een zonnebril in zijn haar.
“We moeten nog wachten op Dirk. Die heeft het pasje van zijn broer voor de whisky”, vindt de andere jongen. Hij heeft ernstige acne en een leren jasje dat nonchalant openhangt.
“Hoe duur is dat?” vraagt de lange.
“Ik weet niet. Dirk heeft geen geld, maar die zou voor het pasje zorgen, dus…” zegt de andere.
“Doen we geen drank. Dan gaat Dirk zich toch weer lamzuipen en vervelend doen tegen de meiden én alles onderkotsen. Ik ben wel klaar met die gast.”
Op straat
Twee meisjes van rond de veertien lopen op straat.
“Zag je dat?”, vraagt de een.
“Wat?” vraagt de ander.
“Laat maar, moment is voorbij.”
Strak
De twee meiden staan naast hun stretcher. De een plukt aan de rand van haar bikinibroekje. “Dit is te strak”, zegt ze.
“Valt wel mee”, vindt de ander.
“Zie: het blubbert zo over de rand”, zegt de een, terwijl ze de band laat schieten.
“Doe niet zo gek”, zegt de ander, die ook aan de rand van haar bikinibroekje prutst.
“Ik zie er niet uit”, zegt de een bezorgd.
“Valt echt wel mee”, zegt haar vriendin. “Bij mij is dat ook. En kijk,” ze gaat zitten, “als ik zit!”
“Oh ja”, zegt de een opgelucht. “Oké.”
KlassenKlets:
Wat denken jongeren over heel uiteenlopende onderwerpen?
Wat gebeurt er wanneer ze vragen gaan beantwoorden die niet zo voor de hand liggen?
Door het hele jaar heen is het van belang om de dynamiek in een groep positief te beïnvloeden. Om een fijne sfeer te creëren, om de onderlinge band te versterken en het gevoel van saamhorigheid te vergroten zijn kennismakingsactiviteiten nuttig en nodig.
Met KlassenKlets doe je dat op een speelse, laagdrempelige manier.
KlassenKlets bestaat uit kaartjes met vragen die je op verschillende manieren in de klas kunt gebruiken. Het is ook in te zetten als een bordspel. Hoe dat werkt en meer info zie:
